«Ба Тифлис шитоб кунед, бовар намекунед, ки чӣ ҳашамат!» А. С. Грибоедов

Майдони Қалъа — рамзи дигаргуниҳои меъморӣ. Дар бораи он сухан меронем, ки нависанда чӣ гуна ба Тифлис кӯмак мекард, то ба навгониҳо мутобиқ шавад ва фазои шарқиро бо услуби аврупоӣ ба ҳам пайванд диҳад.

Сейдобод ва Харпухи — «дарвозаи ба афсонаи „Ҳазору як шаб“», маҳаллаҳои шарқие, ки Грибоедовро мафтун карданд. Шумо хоҳед фаҳмид, ки дипломат ва шоир дар ин ҷо чӣ гуна илҳом мегирифт ва дар ин кӯчаҳои пурҷунбиш чӣ ӯро ҷалб мекард.

Маҳаллаи шоҳӣ, ки дар он Грибоедов зиндагӣ ва эҷод мекард. Дар майдони Экзаршеская ӯ комедияи ҷовидонии «Ғам аз ақл» менавишт ва лоиҳаҳои рушди тиҷорат дар Тифлисро таҳия мекард. Мо муҳокима хоҳем кард, ки муҳаббат ба занаш дар солҳои охири умраш чӣ гуна ӯро илҳом мебахшид.

Собори Сиони, ки дар он никоҳи Грибоедов ва Нина Чавчавадзе, шоҳзодаи гурҷӣ, баргузор шуд; ӯ илҳомбахш ва ҳамроҳи содиқи ӯ гашт.

Маҳаллаи Нагорний — ноҳияе, ки нависанда дӯст медошт ба он ташриф орад. Ин ҷо ӯ ба хешовандони Лермонтов меҳмон мерафт. Ва ҳамин ҷо бо шоҳзода шинос шуд, ки ҳаёти ӯро бенатиҷа тағйир дод.

Қасри Воронсов — ҷойи ҷашни бошукӯҳи никоҳи Грибоедов ва Нина. Мо дар бораи ин рӯйдоди муҳим ва робитаи Грибоедов бо ашрофони гурҷӣ нақл хоҳем кард.

Кӯҳи Довуд, ки дар он пантеони гурҷиҳои машҳур ҷойгир аст ва Грибоедов дафн шудааст. Ин ҷой рамзи мероси ӯ, муҳаббати абадӣ ва хотира гаштааст.